Πέμπτη 17 Μαΐου 2018

Ένα συγκλονιστικό κείμενο που πιστεύω μας εκφράζει όλους!


Ντρέπομαι που ζω στην Ελλάδα… Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας!

Ντρέπομαι που ζω στην Ελλάδα του 2018… γιατί
Νομιμοποιούν την ανωμαλία και σχεδόν θα επιβάλλουν σε ανήλικα ορφανά να συγκατοικήσουν και να αναπτυχθούν με ανώμαλους…
Ντρέπομαι γιατί
Η έννοια της οικογένειας έχει πάψει να αποτελεί πρωτεύουσα φροντίδα σε αυτό το κράτος, κόβουν μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και τα παιδιά των πολυμελών οικογενειών κοιτάζουν με μάτια διάπλατα το ψωμί που τους πήραν από τα χέρια για να το δώσουν στις οικογένειες με το ένα παιδί…
Ντρέπομαι γιατί
Υπάρχει ατιμωρησία. Κλοπές, ληστείες, μερικές ένοπλες, βιασμοί, θάνατοι, απίστευτη βία και κακία και αν τυχόν πιαστούν οι ένοχοι, βγαίνουν από τις φυλακές ύστερα από λίγο…
Ντρέπομαι γιατί
Ξεπουλάμε το όνομα της Μακεδονίας, σαν να μην την αγαπάμε, σαν να μην δώσανε οι παππούδες μας και το αίμα τους, και την ζωή τους για αυτήν, όχι ένα ή δύο χρόνια αλλά ολόκληρη την ζωή τους…
Ντρέπομαι γιατί
Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν έχουμε όραμα. Δεν ελπίζουμε τίποτα, δεν διεκδικούμε τίποτα, δεν νιώθουμε περήφανοι για τίποτα και δεν θέλουμε τίποτα άλλο, παρεκτός ένα γεμάτο ψυγείο και μια ψηφιακή τηλεόραση απέναντί μας…
Ντρέπομαι γιατί
Δεν έχουμε αξίες, ή ιδανικά, ή παραδόσεις ή έθιμα που να τα αγαπάμε και να τα σεβόμαστε. Όλα θυσιασμένα στον βωμό της μόδας, της προόδου και εξέλιξης των πάντων…
Ντρέπομαι γιατί
 βλέπουμε στον δρόμο τις μαυροφορεμένες μανάδες μας, τις χήρες που δεν έχουν να φάνε, τους συνταξιούχους που δεν τους φτάνει το χαρτζιλίκι που αντικατέστησε την σύνταξή τους, ενώ παράλληλα οι βουλευτές μας έχουν μαντήλι στο πέτο, πανάκριβες τσάντες, παπούτσια, αξεσουάρ, και δεν κάνουμε απολύτως τίποτα…
Ντρέπομαι γιατί
οι απατεώνες που έφτασαν την χώρα σε αυτήν την κατάντια δεν πλήρωσαν κανένα τίμημα…
Ντρέπομαι γιατί
Δεν υπάρχει οργάνωση πουθενά σε αυτό το κράτος
Ντρέπομαι
Γιατί δεν υπογράφω αυτό το άρθρο επειδή φοβάμαι ότι την ελευθερία γνώμης στην Ελλάδα την πληρώνεις πια…
Ντρέπομαι
Γιατί το Συμβούλιο της Επικρατείας βγάζει αποφάσεις και οι αρμόδιοι υπουργοί… χτενίζονται…
Ντρέπομαι
Που είμαι Έλληνας!

Παρασκευή 11 Μαΐου 2018

Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος...

Το παρακάτω παραδοσιακό ποίημα - τραγούδι το άκουγα μεγαλώνοντας που μου το έλεγε η γιαγιά μου η Αθηνά, μητέρα του πατέρα μου, η οποία είχε μεγαλώσει στα χωριά του Δομοκού, στα σύνορα Στερεάς Ελλάδας με Θεσσαλία...
Ο Θεός να την αναπαύει... Αγνές ψυχούλες, ελληνικές, που δεν ήξεραν πολλά γράμματα, ήξεραν όμως τις παραδόσεις και τις τιμούσαν...


Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος,
τα δυο βουνά μαλώνανε,
το ποιο να ρίξει τη βροχή,
το ποιο να ρίξει χιόνι.
Ο Κίσσαβος ρίχνει βροχή κι ο
Όλυμπος το χιόνι.

Γυρίζει ο γερο Όλυμπος
και λέγει του Κισσάβου:
Μη με μαλώνεις Κίσσαβε,
μπρε τουρκοπατημένε,
που σε πατάει η Κονιαριά
κι οι Λαρσινοί αγάδες.

Εγώ είμ’ ο γερο Όλυμπος
στον κόσμο ξακουσμένος,
έχω σαράντα δυο κορφές
κι εξήντα δυο βρυσούλες,
κάθε κορφή και φλάμπουρο
κάθε κλαδί και κλέφτης.

Κι όταν το παίρνει η άνοιξη
κι ανοίγουν τα κλαδάκια,
γεμίζουν τα βουνά κλεφτιά
και τα λαγκάδια σκλάβους.

Έχω και τον χρυσόν αετό
τον χρυσοπλουμισμένο,
πάνω στην πέτρα κάθεται
και με τον ήλιο λέγει:

"Ήλιε μ’ , δεν κρους τ’ αποταχύ,
μον’ κρους το μεσημέρι,
να ζεσταθούν τα νύχια μου
τα νυχοπόδαρά μου".

Για την γιορτή της μητέρας...

                 Άρθρο μου στη Ζωή του Παιδιού, στο τεύχος Μαΐου για τη γιορτή της Μητέρας...
Γράψτε συνδρομητές τα παιδιά σας σε ένα υπέροχο χριστιανικό περιοδικό, (έχω την τιμή να με φιλοξενεί) που απευθύνεται στο σύγχρονο παιδί με λόγο εύπεπτο, χαρούμενο και παιδικό, αλλά πάντα ορθόδοξο, υπεύθυνο και σοβαρό.
Χρόνια Πολλά σε όλες τις μανούλες!

Τετάρτη 18 Απριλίου 2018

Άλωση Πόλης

Το μήνυμα του Κολοκοτρώνη.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1453

«Στα χρώματα της ζωής» Εκπομπή 66η

“Σύγχρονο παιδί και βιβλίο... Τρόποι προσέγγισης” 26/3/2018

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ

Κυριακή 8 Απριλίου 2018

Σάββατο 7 Απριλίου 2018

Αθεΐα και συνωμοσιολογία

Γράφει ο Νικόλας Γιάννου, Φοιτητής Θεολογίας (Πόση ελπίδα παίρνουμε όταν βλέπουμε νέους να μάχονται υπέρ του καλού!)
Ενίοτε όσοι αυτοπροσδιορίζονται ως άθεοι κατηγορούν τους θρησκευόμενους ότι πιστεύουν κάτι κόντρα στη λογική. Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερος συνωμοσιολόγος από κάποιον φανατικά άθεο.
Όπως είναι γνωστό η συντριπτική πλειοψηφία των ιστορικών αναγνωρίζει την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ύπαρξη του Χριστού. Αναγνωρίζουν δηλαδή πως τη συγκεκριμένη περίοδο στη συγκεκριμένη περιοχή υπήρχε πράγματι κάποιος ο οποίος κήρυττε πως ήταν ο Υιός του Θεού, ασχέτως με το αν ήταν πράγματι.
Μάλιστα αξίζει να αναφέρουμε πως είναι αισθητά λιγότεροι οι ιστορικοί που αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Σωκράτη.
Επίσης καθαρά ΙΣΤΟΡΙΚΑ οι περιοδείες των Αποστόλων στο σύνολο τους δεν αμφισβητούνται. Υπάρχουν κάποιες επιμέρους ενστάσεις, όπως για παράδειγμα για το αν ο Απόστολος Παύλος πήγε στην Ισπανία, αλλά εδώ κοιτάμε την μεγάλη εικόνα.
Κάποιοι άνθρωποι είναι αποδεδειγμένο πως έζησαν δίπλα στον Χριστό σαν ιστορικό πρόσωπο και είδαν τα γεγονότα από πρώτο χέρι. Ή στην περίπτωση πχ του Αποστόλου Παύλου είχαν μια άλλη, διαφορετική εμπειρία.
Τι σημαίνει όλο αυτό;
Αυτοί οι άνθρωποι επέλεξαν να αφιερώσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στην διάδοση του Ευαγγελίου και στο τέλος ΠΕΘΑΝΑΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΑ αρνούμενοι να αποκηρύξουν αυτά που είδαν.
«Πολλοί πέθαναν για τις ιδέες τους άσχετα με το αν αυτές ήταν σωστές» θα μπορούσε να πει κάποιος και έχει δίκιο. Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά εδώ όμως.
Οι Απόστολοι δεν είναι στην ίδια κατηγορία με έναν μάρτυρα του 15ου αιώνα για παράδειγμα που πίστεψε σε αυτά που διάβασε, άκουσε και έμαθε για τον Χριστό. Οι Απόστολοι είδαν και έζησαν οι ίδιοι τα γεγονότα του Ευαγγελίου.
Θέλουν δηλαδή να μας πείσουν κάποιοι πως υπήρξαν άνθρωποι που έκατσαν να τους βασανίσουν, να τους φυλακίσουν και τελικά να τους πάρουν την ζωή για κάτι που οι ίδιοι ήξεραν πως ήταν ψέμα.
Οι Απόστολοι δεν είχαν ούτε ανέσεις, ούτε οικονομικά οφέλη ούτε κάποιο γενικότερο κέρδος από τα «ψέματα με τα οποία τάιζαν τον λαό», όπως λέγεται ενίοτε. Αντιθέτως το τίμημα για όσα έλεγαν και κήρυτταν ήταν ότι πέρασαν μεγάλες κακουχίες και βάσανα, τα οποία άντεξαν χάρη στην πίστη τους στον Χριστό, σε αυτά που είδαν μόνοι τους με τα μάτια τους.
Πολλές φορές ακούμε το επιχείρημα «πιστεύω μόνον ο,τι βλέπω». Ε αυτό ακριβώς πίστεψαν οι Απόστολοι!
Με την απλή κοινή λογική λοιπόν οι Απόστολοι έφτασαν στο σημείο να υποστούν ό,τι υπέστησαν και να χάσουν την ζωή τους για κάποιον αληθινό λόγο.
Επειδή είδαν πράγματι τα θαύματα, την Ανάσταση και όλη την πορεία του Ιησού. Μιλάμε δηλαδή για γεγονότα που πραγματικά έγιναν, δεν ήταν ψεύδη ή αποκυήματα της φαντασίας τους. Και η μεγαλύτερη απόδειξη για αυτό είναι ακριβώς το γεγονός ότι έφτασαν να πεθάνουν για αυτά.
Επειδή όμως αυτά τα θέματα είναι πολύ σημαντικά καταλαβαίνω εάν κάποιος επιθυμεί να ερευνήσει περισσότερο για να ανακαλύψει την αλήθεια. Η Ορθοδοξία δεν είπε ΠΟΤΕ «πίστευε και μη ερεύνα».
Δεν μπορώ όμως να βλέπω και ύφος από φανατικά άθεους οι οποίοι σε αυτά τα θέματα προβάλλουν μια δήθεν επιστημονική, στην πραγματικότητα μηδενιστική προσέγγιση: «Έλα μωρέ πιστεύεις τώρα σε μεταφυσικά παραμύθια».
Οι Άθεοι υποστηρίζουν πως ο Ιησούς Χριστός σκάρωσε μια απάτη με τους μαθητές του και για να την υποστηρίξει…σταυρώθηκε. Για να κερδίσει τι ακριβώς; Ή μήπως δεν σταυρώθηκε, ήταν και οι Ρωμαίοι στο κόλπο; Για ποιο λόγο; Ή μήπως δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά; Ούτε Απόστολοι υπήρξαν; Και καλά πόσο καλοστημένη σκευωρία ήταν ώστε να εκτελούνται Χριστιανοί (ΙΣΤΟΡΙΚΑ αποδεδειγμένο) από τα χρόνια ακόμα που… υποτίθεται δρούσαν οι Απόστολοι;
Εάν κανείς προσπαθήσει να μπει στην λογική τους και γενικά στην λογική κάθε συνωμοσιολόγου θα..τρελαθεί. Επειδή προκειμένου να υποστηρίξουν μια άποψή τους καταλήγουν να βγάζουν όλους τους υπόλοιπους τρελούς. Αμφισβητούν τα πάντα όχι για να υποστηρίξουν, αλλά για να επιβάλλουν το δικό τους συμπέρασμα. Το οποίο στο κάτω-κάτω είναι θέμα πεποίθησης, η πεποίθηση όμως σχηματίζεται βάσει γεγονότων, στοιχείων και δεδομένων. Δε σχηματίζονται όλα αυτά χάριν της πεποίθησης.
Οπότε τις άγιες αυτές ημέρες ας αναθεωρήσουν μερικοί ποιος είναι ο λογικός και ποιος ο φανατισμένος της υπόθεσης. Γιατί από τη μια τα βάζουν με όσους πιστεύουν στο «Φως το Αληθινό», από την άλλη συμπεριφέρονται σαν να το έχουν δει αυτοί και μόνο!
Καλή Ανάσταση σε όλους!

Τετάρτη 28 Μαρτίου 2018

Φεστιβάλ Βιβλίου - Κρήτη

Τι όμορφη φιλοξενία ήταν αυτή που βίωσα πρόσφατα στην Μεγαλόνησο, καλεσμένη του Μητροπολίτη κ. Αμφιλόχιου, για να συμμετέχω με την ταπεινή συνεισφορά μου στο 5ο Φεστιβάλ Βιβλίου που γίνεται στην Μητρόπολη Κισσάμου και Σελίνου! 

Γίνεται πολύ σπουδαίο έργο στην συγκεκριμένη μητρόπολη, από ό,τι είδα και άκουσα τις λίγες ώρες που έζησα μαζί τους. Είδα όμορφα πρόσωπα, γεμάτα αγάπη και διάθεση για προσφορά. Ο σεβασμιώτατος έχει επιλέξει συνεργάτες με ψυχή, με πίστη, με αγωνιστικότητα. Μακάρι οι ντόπιοι να αγκαλιάζουν όλο και περισσότερο το έργο που τελείται δίπλα τους γιατί η Εκκλησία έχει πολλά καλά να τους δώσει. 

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε την ομιλία μου στο Τσατσαρωνάκειο Μέγαρο της Μητροπόλεως Κισσάμου, ένα μικρό βυζαντινό παλατάκι, που έγινε πραγματικότητα με την αρωγή και την οικονομική συνεισφορά του κ. Τσατσαρωνάκη, ντόπιου επιχειρηματία. 
https://www.youtube.com/watch?v=6rU8NqG3wbk&feature=youtu.be
Μπορείτε επίσης να οδηγηθείτε εκεί κατευθείαν από τον σύνδεσμο στην αριστερή στήλη με τα λίνκς.
Είχα επίσης την ευκαιρία να συναντηθώ με σχολεία της περιοχής, με τάξεις του δημοτικού σχολείου και να επικοινωνήσω με τους μικρούς μαθητές για θέματα που αφορούν το βιβλίο και την σχέση μας με αυτό...
Εδώ παραθέτω μερικές φωτογραφίες από την συνάντησή μου με τους περήφανους και φιλόξενους ανθρώπους της Μεγαλονήσου μας.










Στα χρώματα της ζωής - Κιβωτός ΤV

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να παρακαλουθήσετε την εκπομπή του κ. Μποτωνάκη "Στα χρώματα της ζωής". Η συνάντησή μας έγινε στα πλαίσια της επίσκεψής μου στην Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου με αφορμή το Φεστιβάλ Βιβλίου που διοργάνωσε το βιβλιοπωλείο της Μητρόπολης.
 https://www.youtube.com/watch?v=xWDuI_oURcY&feature=youtu.be
Στα links στην αριστερή κολώνα μπορείτε να οδηγηθείτε κατευθείαν στην εκπομπή.

Τρίτη 20 Μαρτίου 2018

Καλό Αντάμωμα στην Κρήτη!

Σας περιμένω την επομένη της εθνικοθρησκευτικής μας εορτής για να συναντηθούμε από κοντά και να γνωριστούμε πάντα με κέντρο του ενδιαφέροντος το παιδί και το βιβλίο, τις μεγάλες αγάπες μου...



Πέμπτη 15 Μαρτίου 2018

Έρχεται Πάσχα, ας βοηθήσουμε!


Στο σπίτι της οδού Τρωάδος ζουν σήμερα πάνω από 30 κορίτσια, η  
επιμέλεια για την ανατροφή των οποίων έχει αφαιρεθεί από τους φυσικούς  

τους γονείς και με εισαγγελική εντολή έχει ανατεθεί στην Εστία  
Κοριτσιού. Ο αγώνας γι' αυτές τις παιδικές ψυχές τεράστιος, το ίδιο  
και οι ανάγκες...
Το παζάρι που διοργανώνεται κάθε χρόνο πριν από τα Χριστούγεννα και  
πριν από το Πάσχα είναι υψηλού επιπέδου, κυρίως όμως αποτελεί καρπό  
επίμοχθης προσωπικής εργασίας από κυρίες, παλαιά μέλη των ΧΜΟ, ΧΦΕ και  
ΧΕΕ, πολλά δε από τα διατιθέμενα είδη είναι χειροποίητα και σπιτικά.

Τρίτη 27 Φεβρουαρίου 2018

Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2018

Έκπληξη!

Σε λίγες ημέρες κυκλοφορεί το νέο μου βιβλίο! Πρόκειται για το 2ο τεύχος της σειράς Ορθόδοξο χριστιανούπουλο. Λίγη υπομονή...

Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2018

Μακεδονία ξακουστή!


Μακεδονία ξακουστή
του Αλεξάνδρου η χώρα,
που έδιωξες τους βάρβαρους
κι ελεύθερη είσαι τώρα!
ήσουν και θα ΄σαι ελληνική,
Ελλήνων το καμάρι,
κι εμείς Ελληνόπουλα
σου πλέκουμε στεφάνι
Οι Μακεδόνες δεν μπορούν
να ζούνε σκλαβωμένοι,
όλα κι αν τα χάσουνε
η λευτεριά τους μένει!
Το διαμαντένιο στέμα σου
για βάλε στο κεφάλι,
για να σ' αντικρίζουμε
Μακεδονία πάλι! (ή μετγ. περήφανα και πάλι)
Μακεδονόπουλα μικρά
τώρα καί σείς χαρείτε,
πρωτού καί σείς στά βάσανα,
όλου τού κόσμου μπείτε.






Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2018

Για την Μακεδονία!...

Ο Ίων Δραγούμης, πολιτικός και διανοούμενος στο συγκλονιστικό του έργο «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» έχει γράψει: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από τη βρώμα όπου κυλιόμαστε, θα μας σώσει από τη μετριότητα και την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε». Υπηρετούσε στο Μοναστήρι ως υποπρόξενος. Γυναικάδερφος του Παύλου Μελά, αξιωματικού μας που έδωσε την ζωή του για χάρη της Μακεδονίας και γιος του Στέφανου Δραγούμη, πολιτικού μας (και πρωθυπουργού της Ελλλάδας για ένα διάστημα)από το Βογατσικό Καστοριάς.
Αποτέλεσμα εικόνας για μελας παυλος

Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017

Μιλάτε... σουηδικά;

Η ιστορία ενός μικρού αγγέλου, τώρα και στα σουηδικά! Εύχομαι ο κάθε μικρός αναγνώστης εκεί στην μακρινή Σουηδία, μέσα από αυτό το βιβλίο να αγαπήσει περισσότερο τον δικό του άγγελο και να προσπαθεί να μην τον στενοχωρεί...

Χριστουγεννιάτικο Δώρο!

 

Το νέο βιβλίο μου μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας! Το πιο όμορφο χριστουγεννιάτικο δώρο μου ήρθε στα χέρια μου πριν από λίγο και με γέμισε χαρά. Ελπίζω να περάσετε κι εσείς καλά καθώς θα το διαβάζετε και θα ταξιδεύετε μαζί με το αγγελάκι, στο ταξίδι που κάνει, δείχνοντας την μεγάλη αγάπη και φροντίδα των αγγέλων για κάθε χριστιανόπουλο, όχι μόνο όσο είναι μικρό, αλλά και όταν μεγαλώσει...
Πρόκειται για την συνέχεια της "Ιστορίας ενός μικρού αγγέλου" που κυκλοφόρησε πριν δεκατέσσερα χρόνια και αγαπήθηκε πολύ από μικρούς και μεγάλους! Έκανε τέσσερις μεγάλες εκδόσεις, μεταφράστηκε στα αγγλικά, στα ρωσικά και πρόσφατα, πολύ πρόσφατα στα... σουηδικά!
Αν ανήκετε κι εσείς στην μεγάλη οικογένεια εκείνων που αγαπούν τον μικρό άγγελο και τις περιπέτειές του, το ταξίδι του θα σας συναρπάσει και θα σας συγκινήσει.
Ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσοι "αγκαλιάζετε" τα βιβλία μου, και ευχαριστώ τις εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας για το υπέροχο αποτέλεσμα της συνεργασίας μας!
Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017

Καλά Χριστούγεννα!

Ολόψυχες ευχές για να περάσετε όλοι σας ζεστά κι ευτυχισμένα με τις οικογένειες και τους αγαπημένους σας ευλογημένα Χριστούγεννα, με κέντρο τον Χριστό μας!

Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ...

Πάντα με συγκλόνιζε αυτή η εικόνα. Κυρίως με τρόμαζε η "ευκολία" του κοσμικού δρόμου. Το πόσο πλατιά ήταν η πύλη. Και επίσης, η μεγάλη προσέλευση.
Στην εποχή μας οι ευκαιρίες αμαρτίας και απομάκρυνσης από τον λόγο του αληθινού Θεού είναι πολλές. Και τις ακολουθούν οι περισσότεροι.
Εμείς ας επικεντρωθούμε στον δρόμο των Εντολών του Κυρίου, ας πάρουμε τον σταυρό στον ώμο και ας περάσουμε ταπεινά από την στενή πύλη. Γιατί; Επειδή έχουμε το βλέμμα μας στραμμένο στο τέλος, στον σκοπό. Κοιτάξτε τι μας περιμένει...

Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017

Δεν είμαστε Έλληνες πια…

Δεν είμαστε Έλληνες πια…

Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν κάνουμε τον σταυρό μας το βράδυ στο εικονοστάσι του σπιτιού μας…
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν πνέουμε τον ίδιο αέρα στα πανιά μας
Δεν έχουμε το ίδιο βλέμμα στη ματιά μας
Δε νιώθουμε τα ίδια στην ψυχή.

Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν γνωρίζουμε μέχρι πού φτάνει η πατρίδα,
Τι έγινε το εικοσιδυό, το εικοσιένα, το σαράντα,
Τι είναι παρέλαση και τι σημαία, τι είναι γιορτή και τι τιμή…

Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν έχουμε τα ίδια ιδανικά που μας στιγμάτισαν μέσ’ τους αιώνες:

Αλλάζαμε  εχθρούς και σύνορα, μα δεν αλλάζαμε τιμή για την πατρίδα…
Αλλάζαμε συνήθειες, μα δεν αλλάζαμε αγάπη για τις γυναίκες, τα παιδιά, τα ορφανά μας και τις χήρες, 
Αλλάξαμε κάποτε Θεό, μα δεν αλλάξαμε τον σεβασμό στο Θείο…
Και γιατροσόφια αλλάζαμε, μα μακαρίτη, άρρωστο δεν κάναμε με το στανιό ποτέ…

Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν θέλουμε πίσω την Αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι…
Ούτε την Πόλη την Βασιλική, του Κωνσταντίνου Πόλη…
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Πως σκουριάσαμε, και η σκουριά δεν μας κρατάει ενωμένους στους κρίκους των αιώνων,

Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Πως κάποτε εδώ ήταν Ελλάδα, στο χώμα που πατάς το ιερό,

Που πια Ελλαδιστάν το ονομάζουμε από καιρό… 

Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017

Αγιά Σοφιά, πάντα αγαπημένη...

                                        https://www.youtube.com/watch?v=M0PQKHDZ5_c
Εκπομπή μου στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος, κάποια χρόνια πριν. Ευχαριστώ πολύ όλους όσους με βοήθησαν για να "ανέβει" αυτή η εκπομπή... 

Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ντροπή!



ΝΤΡΟΠΗ!

Ντροπή!
Ντρέπομαι για σένα που διαβάζεις τις γραμμές αυτές.
Για σένα, που άφησες τα τείχη γκρεμισμένα, και τις κερκόπορτες ολάνοιχτες… Κι ήταν πολλές… Και μπήκαν μέσα οι εχθροί μιλούνια και στήσαν τα δικά τους λάβαρα
Κι εσύ τους κοίταζες ανίκανος να σηκωθείς, ωσάν μουγγός φωνή δεν έβγαζες, μιλιά!

Ντροπή!
Νόμιζες πως τις δικές σου αλυσίδες σπας,
Μα ήταν των καραβιών σου οι αλυσίδες πού ’σπασαν και φεύγουν ακυβέρνητα τα πλοία απ’ το λιμάνι για άγνωστα νερά, χωρίς πυξίδα…
Ήταν οι αλυσίδες που ’σπασαν όχι οι δικές σου…
Ήταν εκείνες που κρατούσαν γέφυρες και τώρα πέσανε και μπήκαν μέσα όλες οι φυλές και πάτησαν το κάστρο σου…

Ντροπή!
Νιώθω για σένανε ντροπή!
Διαβάζεις τις γραμμές αυτές με μάτια ορθάνοιχτα, να καταλάβεις προσπαθώντας, ανήμπορος, κουλουριασμένος, άρρωστος!
Και δεν μπορώ να μην σκεφτώ εκείνο το: «… δικαίως… άξια γαρ ων επράξαμεν απολαμβάνομεν…»

Μα είναι καιρός! Τις βαριές αλυσίδες σου σπάσε. Τις αληθινές αλυσίδες σου σπάσε. Ακόμα μπορείς!
Και βγες επάνω στο βιγλαέτι σου, μάζεψε τα κομμάτια τα σπασμένα και τις πληγές σου φρόντισε…
Κλείσε τις τρύπες, τις πύλες, τα γεφύρια που επικίνδυνα ανοίγουν στον εχθρό.
Βάλε το λάβαρο στο πιο ψηλό πυργί και φέρε πίσω τ’ ακυβέρνητα καράβια – τα παιδιά σου… σε ασφαλές λιμάνι να ξεκουραστούν…
Κι ύστερα, βάλε το χέρι σου αντήλιο και κοίτα μακριά…
Κει που ο ορίζοντας με το ουράνιο στερέωμα ενώνει… κι ευχήσου…

να μην ξαναντραπείς πια ποτέ…

Τετάρτη 23 Αυγούστου 2017

Η Παναγία ας είναι πάντα βοήθειά μας!...


       Η Παναγιά μας γιορτάζει όλο τον Αύγουστο. Ο μήνας αυτός της είναι αφιερωμένος. Σήμερα, τιμούμε ιδιαίτερα την Παναγιά την Προυσιώτισσα, γιορτάζει η Ρούμελη. Την ιστορία της εικόνας είχα την τιμή και την χαρά να την συμπεριλάβω στο βιβλίο μου Η Παναγιά μαζί μας. Είναι μια εικόνα που μου δόθηκε η ευκαιρία να προσκυνήσω δύο φορές και την αγαπώ ιδιαίτερα, γιατί μου θυμίζει και τα παιδικά μου χρόνια.
      Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε ξανά σε αυτήν τη χώρα, ελπίζω, πιστεύω και εύχομαι η Παναγιά να μας βοηθήσει να τους ξεπεράσουμε σύντομα και με υγεία. Ο λαός μας, όλοι μας, είμαστε πολύ πιεσμένοι. Νιώθουμε έναν αλύπητο πόλεμο. Έχουμε δικαίωμα, όσοι γεννηθήκαμε Έλληνες και βαπτιστήκαμε χριστιανοί, μόνο να πληρώνουμε φόρους. Τα άλλα δικαιώματα ανήκουν στις μειονότητες...
      Η Παναγία θα μας βοηθήσει να συνεχίσουμε να έχουμε το δικαίωμα να λεγόμαστε Έλληνες, να κάνουμε τον σταυρό μας, να βαπτίζουμε τα παιδιά μας, να τα στέλνουμε στο σχολείο για να μάθουν ανάμεσα στα άλλα και για την πίστη τους στον αληθινό Θεό...

Σάββατο 12 Αυγούστου 2017

Η επισημοποίηση της αναξιοκρατίας στα σχολεία και όχι μόνο...

           Χρόνια τώρα διαμαρτυρόμαστε για την έλλειψη αξιοκρατίας στην Ελλάδα. Και υποτίθεται ότι είμαστε όλοι πρόθυμοι να κάνουμε μικρά ή και μεγαλύτερα βηματάκια κάθε φορά προς την σωστή κατεύθυνση: την εφαρμογή της αξιοκρατίας, την καταξίωση του καθενός στον χώρο που του ταιριάζει, στην θέση στην οποία θα αποδώσει καλύτερα και θα ωφελήσει τόσο τον εαυτό του, όσο και την κοινωνία γύρω του.
           Και για να γίνει αυτό, καλό είναι τα πράγματα να ξεκινούν από την εκπαίδευση. Από την σωστή επαγγελματική κατεύθυνση και τον προσανατολισμό που θα πάρει ο μαθητής μόλις ολοκληρώσει την στοιχειώδη γενική παιδεία.
           Η βαθμολόγηση στην παιδεία είναι ένα σύστημα. Μπορεί να μην είναι το τέλειο σύστημα, αλλά αυτό μόνον έχουμε αυτήν την στιγμή. Και το εμπιστευόμαστε ακόμα και για να εισάγουμε τα παιδιά μας στις ανώτατες σχολές (πανελλήνιες).
           Η αριστεία στο βαθμολογικό σύστημα, σε συνδυασμό με την εξαιρετική συμπεριφορά ενός μαθητή/τριας (διαγωγή κοσμιοτάτη) οδηγεί τον μαθητή αυτόν σε κάποιες διακρίσεις: έπαινοι και αριστεία υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον υπουργό παιδείας, υποτροφίες, λήψη σημαίας για την εκπροσώπηση του σχολείου, ή παραστάτης δίπλα στη σημαία, ή ομαδάρχης ή επιτυχία σε ανώτατη σχολή υψηλών μορίων και γενικότερα καταξίωση του μαθητή μέσα τους συμμαθητές του και τους δασκάλους του. Αυτή η καταξίωση οδηγεί τον ίδιο σε ένα δημιουργικό οίστρο, όπου θέλει να γίνεται διαρκώς καλύτερος, ενώ παράλληλα αποτελεί και παράδειγμα για τους συνομιλήκους του: να του μοιάσουν, αν μπορούν και να τον ξεπεράσουν. Κι αν δεν μπορούν, μήπως να στραφούν σε κάτι άλλο, όπου θα έχουν επιτυχία; Κάποια τέχνη, ή επάγγελμα; (ΕΠΑΛ, ΤΕΙ...)
            Γνωρίζω πως υπάρχει αντίλογος σε όλα αυτά: γιατί θα πρέπει σε όλη την δευτεροβάθμια εκπαίδευση να είναι ο μαθητής καλός σε όλα τα μαθήματα και όχι κυρίως σε αυτά που τον ενδιαφέρουν και αυτά που θα ακολουθήσει; Φτάνει κανείς στην τρίτη Λυκείου, με κατεύθυνση τις ανθρωπιστικές σπουδές και πρέπει να διαβάσει στα υποχρεωτικά μαθήματα... μαθηματικά! 
             Προσοχή! Δεν λέω ότι έχουμε το τέλειο σύστημα. Ασφαλώς και δεν είναι. Όμως είμαστε εδώ για να το κάνουμε καλύτερο, όχι χειρότερο! Και με όλες αυτές τις εξελίξεις για την ουσιαστική κατάργηση της αριστείας μοιάζει με την επισημοποίηση της αναξιοκρατίας στην Ελλάδα, δε νομίζετε; Θα μαθαίνουμε στα παιδιά μας από μικρά πως δε χρειάζεται κόπος για να πετύχεις... Τα πάντα είναι τζόγος...
            Χάνεται έτσι το κίνητρο στα παιδάκια. Τι θα πω εγώ στην κόρη μου; Να είσαι καλή μαθήτρια για να πάρει τη σημαία όποιος τύχει, ο τελευταίος μαθητής στην τάξη, εκείνος που αμφισβητεί τον Θεό, την πατρίδα, την οικογένεια; Ή εκείνος που έχει πάρει αρκετές παρατηρήσεις για την άθλια συμπεριφορά του και την έλλειψη σεβασμού στους γύρω του; Μα, θα μου πείτε, η κόρη σας θα πρέπει να είναι καλή μαθήτρια για τον εαυτό της και για το μέλλον της, όχι για να διακριθεί ανάμεσα στους συμμαθητές της.
            Ασφαλώς. Μα, τότε, τι στο καλό χρειάζεται η κάθε είδους επιβράβευση; Σε κάθε επίπεδο. Γιατί να λέμε Μπράβο στο παιδάκι που μόλις περπάτησε; Να του λέμε: Περπάτα, για τον εαυτό σου είναι, εσύ θα περπατάς, δικά σου είναι τα πόδια...
            Ως παιδαγωγός γνωρίζω ότι η επιβράβευση ως κίνητρο είναι τόσο σημαντικό για ένα παιδί, όσο ακριβώς κακό είναι και το ανάποδο: να του λες δηλαδή ότι δεν θα τα καταφέρει. Οφείλει ο μεγαλύτερος να τον στηρίζει στην προσπάθεια και να τον επιβραβεύει στην αριστεία. Δεν γίνεται αλλιώς.
             Λυπάμαι για την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στην χώρα μας... Λυπάμαι γιατί δεν θα γίνεται έπαρση της σημαίας στα σχολεία, γιατί δεν μας χρειάζονται πια οι Τρεις Ιεράρχες για φώτιση και ευλογία, γιατί τα θρησκευτικά έχουν περιθωριοποιηθεί, γιατί ο εκκλησιασμός έχει μετριαστεί, γιατί δεν έχουμε πια ταυτότητα ως "ελληνική παιδεία" και ως έθνος...
             Ας ελπίσουμε να μην ζήσουμε χειρότερα...