Κυριακή 1 Απριλίου 2018
Τετάρτη 28 Μαρτίου 2018
Φεστιβάλ Βιβλίου - Κρήτη
Τι όμορφη φιλοξενία ήταν αυτή που βίωσα πρόσφατα στην Μεγαλόνησο, καλεσμένη του Μητροπολίτη κ. Αμφιλόχιου, για να συμμετέχω με την ταπεινή συνεισφορά μου στο 5ο Φεστιβάλ Βιβλίου που γίνεται στην Μητρόπολη Κισσάμου και Σελίνου!
Γίνεται πολύ σπουδαίο έργο στην συγκεκριμένη μητρόπολη, από ό,τι είδα και άκουσα τις λίγες ώρες που έζησα μαζί τους. Είδα όμορφα πρόσωπα, γεμάτα αγάπη και διάθεση για προσφορά. Ο σεβασμιώτατος έχει επιλέξει συνεργάτες με ψυχή, με πίστη, με αγωνιστικότητα. Μακάρι οι ντόπιοι να αγκαλιάζουν όλο και περισσότερο το έργο που τελείται δίπλα τους γιατί η Εκκλησία έχει πολλά καλά να τους δώσει.
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε την ομιλία μου στο Τσατσαρωνάκειο Μέγαρο της Μητροπόλεως Κισσάμου, ένα μικρό βυζαντινό παλατάκι, που έγινε πραγματικότητα με την αρωγή και την οικονομική συνεισφορά του κ. Τσατσαρωνάκη, ντόπιου επιχειρηματία.
https://www.youtube.com/watch?v=6rU8NqG3wbk&feature=youtu.be
Μπορείτε επίσης να οδηγηθείτε εκεί κατευθείαν από τον σύνδεσμο στην αριστερή στήλη με τα λίνκς.
Μπορείτε επίσης να οδηγηθείτε εκεί κατευθείαν από τον σύνδεσμο στην αριστερή στήλη με τα λίνκς.
Είχα επίσης την ευκαιρία να συναντηθώ με σχολεία της περιοχής, με τάξεις του δημοτικού σχολείου και να επικοινωνήσω με τους μικρούς μαθητές για θέματα που αφορούν το βιβλίο και την σχέση μας με αυτό...
Εδώ παραθέτω μερικές φωτογραφίες από την συνάντησή μου με τους περήφανους και φιλόξενους ανθρώπους της Μεγαλονήσου μας.
Στα χρώματα της ζωής - Κιβωτός ΤV
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να παρακαλουθήσετε την εκπομπή του κ. Μποτωνάκη "Στα χρώματα της ζωής". Η συνάντησή μας έγινε στα πλαίσια της επίσκεψής μου στην Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου με αφορμή το Φεστιβάλ Βιβλίου που διοργάνωσε το βιβλιοπωλείο της Μητρόπολης.
https://www.youtube.com/watch?v=xWDuI_oURcY&feature=youtu.be
Στα links στην αριστερή κολώνα μπορείτε να οδηγηθείτε κατευθείαν στην εκπομπή.
https://www.youtube.com/watch?v=xWDuI_oURcY&feature=youtu.be
Στα links στην αριστερή κολώνα μπορείτε να οδηγηθείτε κατευθείαν στην εκπομπή.
Τρίτη 20 Μαρτίου 2018
Πέμπτη 15 Μαρτίου 2018
Έρχεται Πάσχα, ας βοηθήσουμε!
Στο σπίτι της οδού Τρωάδος ζουν σήμερα πάνω από 30 κορίτσια, η
επιμέλεια για την ανατροφή των οποίων έχει αφαιρεθεί από τους φυσικούς
τους γονείς και με εισαγγελική εντολή έχει ανατεθεί στην Εστία
Κοριτσιού. Ο αγώνας γι' αυτές τις παιδικές ψυχές τεράστιος, το ίδιο
και οι ανάγκες...
Το παζάρι που διοργανώνεται κάθε χρόνο πριν από τα Χριστούγεννα και
πριν από το Πάσχα είναι υψηλού επιπέδου, κυρίως όμως αποτελεί καρπό
επίμοχθης προσωπικής εργασίας από κυρίες, παλαιά μέλη των ΧΜΟ, ΧΦΕ και
ΧΕΕ, πολλά δε από τα διατιθέμενα είδη είναι χειροποίητα και σπιτικά.
Τρίτη 27 Φεβρουαρίου 2018
Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2018
Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018
Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018
Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2018
Μακεδονία ξακουστή!

Μακεδονία ξακουστή
του Αλεξάνδρου η χώρα,
που έδιωξες τους βάρβαρους
κι ελεύθερη είσαι τώρα!
ήσουν και θα ΄σαι ελληνική,
Ελλήνων το καμάρι,
κι εμείς Ελληνόπουλα
σου πλέκουμε στεφάνι
Ελλήνων το καμάρι,
κι εμείς Ελληνόπουλα
σου πλέκουμε στεφάνι
Οι Μακεδόνες δεν μπορούν
να ζούνε σκλαβωμένοι,
όλα κι αν τα χάσουνε
η λευτεριά τους μένει!
να ζούνε σκλαβωμένοι,
όλα κι αν τα χάσουνε
η λευτεριά τους μένει!
Το διαμαντένιο στέμα σου
για βάλε στο κεφάλι,
για να σ' αντικρίζουμε
Μακεδονία πάλι! (ή μετγ. περήφανα και πάλι)
για βάλε στο κεφάλι,
για να σ' αντικρίζουμε
Μακεδονία πάλι! (ή μετγ. περήφανα και πάλι)
Μακεδονόπουλα μικρά
τώρα καί σείς χαρείτε,
πρωτού καί σείς στά βάσανα,
όλου τού κόσμου μπείτε.
τώρα καί σείς χαρείτε,
πρωτού καί σείς στά βάσανα,
όλου τού κόσμου μπείτε.
Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2018
Για την Μακεδονία!...
Ο Ίων Δραγούμης, πολιτικός και διανοούμενος στο συγκλονιστικό του έργο «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» έχει γράψει: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από τη βρώμα όπου κυλιόμαστε, θα μας σώσει από τη μετριότητα και την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε». Υπηρετούσε στο Μοναστήρι ως υποπρόξενος. Γυναικάδερφος του Παύλου Μελά, αξιωματικού μας που έδωσε την ζωή του για χάρη της Μακεδονίας και γιος του Στέφανου Δραγούμη, πολιτικού μας (και πρωθυπουργού της Ελλλάδας για ένα διάστημα)από το Βογατσικό Καστοριάς.



Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017
Χριστουγεννιάτικο Δώρο!
Το νέο βιβλίο μου μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας! Το πιο όμορφο χριστουγεννιάτικο δώρο μου ήρθε στα χέρια μου πριν από λίγο και με γέμισε χαρά. Ελπίζω να περάσετε κι εσείς καλά καθώς θα το διαβάζετε και θα ταξιδεύετε μαζί με το αγγελάκι, στο ταξίδι που κάνει, δείχνοντας την μεγάλη αγάπη και φροντίδα των αγγέλων για κάθε χριστιανόπουλο, όχι μόνο όσο είναι μικρό, αλλά και όταν μεγαλώσει...
Πρόκειται για την συνέχεια της "Ιστορίας ενός μικρού αγγέλου" που κυκλοφόρησε πριν δεκατέσσερα χρόνια και αγαπήθηκε πολύ από μικρούς και μεγάλους! Έκανε τέσσερις μεγάλες εκδόσεις, μεταφράστηκε στα αγγλικά, στα ρωσικά και πρόσφατα, πολύ πρόσφατα στα... σουηδικά!
Αν ανήκετε κι εσείς στην μεγάλη οικογένεια εκείνων που αγαπούν τον μικρό άγγελο και τις περιπέτειές του, το ταξίδι του θα σας συναρπάσει και θα σας συγκινήσει.
Ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσοι "αγκαλιάζετε" τα βιβλία μου, και ευχαριστώ τις εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας για το υπέροχο αποτέλεσμα της συνεργασίας μας!
Καλά Χριστούγεννα σε όλους.
Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017
Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017
ΟΙ ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ...
Πάντα με συγκλόνιζε αυτή η εικόνα. Κυρίως με τρόμαζε η "ευκολία" του κοσμικού δρόμου. Το πόσο πλατιά ήταν η πύλη. Και επίσης, η μεγάλη προσέλευση.
Στην εποχή μας οι ευκαιρίες αμαρτίας και απομάκρυνσης από τον λόγο του αληθινού Θεού είναι πολλές. Και τις ακολουθούν οι περισσότεροι.
Εμείς ας επικεντρωθούμε στον δρόμο των Εντολών του Κυρίου, ας πάρουμε τον σταυρό στον ώμο και ας περάσουμε ταπεινά από την στενή πύλη. Γιατί; Επειδή έχουμε το βλέμμα μας στραμμένο στο τέλος, στον σκοπό. Κοιτάξτε τι μας περιμένει...
Στην εποχή μας οι ευκαιρίες αμαρτίας και απομάκρυνσης από τον λόγο του αληθινού Θεού είναι πολλές. Και τις ακολουθούν οι περισσότεροι.
Εμείς ας επικεντρωθούμε στον δρόμο των Εντολών του Κυρίου, ας πάρουμε τον σταυρό στον ώμο και ας περάσουμε ταπεινά από την στενή πύλη. Γιατί; Επειδή έχουμε το βλέμμα μας στραμμένο στο τέλος, στον σκοπό. Κοιτάξτε τι μας περιμένει...
Τρίτη 7 Νοεμβρίου 2017
Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017
Δεν είμαστε Έλληνες πια…
Δεν είμαστε Έλληνες πια…
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν κάνουμε τον σταυρό μας το βράδυ στο εικονοστάσι του
σπιτιού μας…
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν πνέουμε τον ίδιο αέρα στα πανιά μας
Δεν έχουμε το ίδιο βλέμμα στη ματιά μας
Δε νιώθουμε τα ίδια στην ψυχή.
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν γνωρίζουμε μέχρι πού φτάνει η πατρίδα,
Τι έγινε το εικοσιδυό, το εικοσιένα, το σαράντα,
Τι είναι παρέλαση και τι σημαία, τι είναι γιορτή και τι
τιμή…
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν έχουμε τα ίδια ιδανικά που μας στιγμάτισαν μέσ’ τους αιώνες:
Αλλάζαμε εχθρούς και
σύνορα, μα δεν αλλάζαμε τιμή για την πατρίδα…
Αλλάζαμε συνήθειες, μα δεν αλλάζαμε αγάπη για τις γυναίκες,
τα παιδιά, τα ορφανά μας και τις χήρες, …
Αλλάξαμε κάποτε Θεό, μα δεν αλλάξαμε τον σεβασμό στο Θείο…
Και γιατροσόφια αλλάζαμε, μα μακαρίτη, άρρωστο δεν κάναμε
με το στανιό ποτέ…
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Δεν θέλουμε πίσω την Αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι…
Ούτε την Πόλη την Βασιλική, του Κωνσταντίνου Πόλη…
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Πως σκουριάσαμε, και η σκουριά δεν μας κρατάει ενωμένους στους
κρίκους των αιώνων,
Δεν είμαστε Έλληνες πια σημαίνει
Πως κάποτε εδώ ήταν Ελλάδα, στο χώμα που πατάς το ιερό,
Που πια Ελλαδιστάν το ονομάζουμε από καιρό…
Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017
Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017
Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017
Αγιά Σοφιά, πάντα αγαπημένη...
Εκπομπή μου στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος, κάποια χρόνια πριν. Ευχαριστώ πολύ όλους όσους με βοήθησαν για να "ανέβει" αυτή η εκπομπή...
Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017
Ντροπή!
ΝΤΡΟΠΗ!
Ντροπή!
Ντρέπομαι για σένα που διαβάζεις τις γραμμές αυτές.
Για σένα,
που άφησες τα τείχη γκρεμισμένα, και τις κερκόπορτες ολάνοιχτες… Κι ήταν πολλές…
Και μπήκαν μέσα οι εχθροί μιλούνια και στήσαν τα δικά τους λάβαρα
Κι εσύ τους κοίταζες
ανίκανος να σηκωθείς, ωσάν μουγγός φωνή δεν έβγαζες, μιλιά!
Ντροπή!
Νόμιζες πως τις
δικές σου αλυσίδες σπας,
Μα ήταν των
καραβιών σου οι αλυσίδες πού ’σπασαν και φεύγουν ακυβέρνητα τα πλοία απ’ το
λιμάνι για άγνωστα νερά, χωρίς πυξίδα…
Ήταν οι
αλυσίδες που ’σπασαν όχι οι δικές σου…
Ήταν εκείνες
που κρατούσαν γέφυρες και τώρα πέσανε και μπήκαν μέσα όλες οι φυλές και
πάτησαν το κάστρο σου…
Ντροπή!
Νιώθω για
σένανε ντροπή!
Διαβάζεις τις
γραμμές αυτές με μάτια ορθάνοιχτα, να καταλάβεις προσπαθώντας, ανήμπορος,
κουλουριασμένος, άρρωστος!
Και δεν
μπορώ να μην σκεφτώ εκείνο το: «… δικαίως… άξια γαρ ων επράξαμεν απολαμβάνομεν…»
Μα είναι
καιρός! Τις βαριές αλυσίδες σου σπάσε. Τις αληθινές αλυσίδες σου σπάσε. Ακόμα μπορείς!
Και βγες
επάνω στο βιγλαέτι σου, μάζεψε τα κομμάτια τα σπασμένα και τις πληγές σου
φρόντισε…
Κλείσε τις τρύπες,
τις πύλες, τα γεφύρια που επικίνδυνα ανοίγουν στον εχθρό.
Βάλε το
λάβαρο στο πιο ψηλό πυργί και φέρε πίσω τ’ ακυβέρνητα καράβια – τα παιδιά σου…
σε ασφαλές λιμάνι να ξεκουραστούν…
Κι ύστερα, βάλε
το χέρι σου αντήλιο και κοίτα μακριά…
Κει που ο
ορίζοντας με το ουράνιο στερέωμα ενώνει… κι ευχήσου…
να μην
ξαναντραπείς πια ποτέ…
Τετάρτη 23 Αυγούστου 2017
Η Παναγία ας είναι πάντα βοήθειά μας!...
Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε ξανά σε αυτήν τη χώρα, ελπίζω, πιστεύω και εύχομαι η Παναγιά να μας βοηθήσει να τους ξεπεράσουμε σύντομα και με υγεία. Ο λαός μας, όλοι μας, είμαστε πολύ πιεσμένοι. Νιώθουμε έναν αλύπητο πόλεμο. Έχουμε δικαίωμα, όσοι γεννηθήκαμε Έλληνες και βαπτιστήκαμε χριστιανοί, μόνο να πληρώνουμε φόρους. Τα άλλα δικαιώματα ανήκουν στις μειονότητες...
Η Παναγία θα μας βοηθήσει να συνεχίσουμε να έχουμε το δικαίωμα να λεγόμαστε Έλληνες, να κάνουμε τον σταυρό μας, να βαπτίζουμε τα παιδιά μας, να τα στέλνουμε στο σχολείο για να μάθουν ανάμεσα στα άλλα και για την πίστη τους στον αληθινό Θεό...
Σάββατο 12 Αυγούστου 2017
Η επισημοποίηση της αναξιοκρατίας στα σχολεία και όχι μόνο...
Χρόνια τώρα διαμαρτυρόμαστε για την έλλειψη αξιοκρατίας στην Ελλάδα. Και υποτίθεται ότι είμαστε όλοι πρόθυμοι να κάνουμε μικρά ή και μεγαλύτερα βηματάκια κάθε φορά προς την σωστή κατεύθυνση: την εφαρμογή της αξιοκρατίας, την καταξίωση του καθενός στον χώρο που του ταιριάζει, στην θέση στην οποία θα αποδώσει καλύτερα και θα ωφελήσει τόσο τον εαυτό του, όσο και την κοινωνία γύρω του.
Και για να γίνει αυτό, καλό είναι τα πράγματα να ξεκινούν από την εκπαίδευση. Από την σωστή επαγγελματική κατεύθυνση και τον προσανατολισμό που θα πάρει ο μαθητής μόλις ολοκληρώσει την στοιχειώδη γενική παιδεία.
Η βαθμολόγηση στην παιδεία είναι ένα σύστημα. Μπορεί να μην είναι το τέλειο σύστημα, αλλά αυτό μόνον έχουμε αυτήν την στιγμή. Και το εμπιστευόμαστε ακόμα και για να εισάγουμε τα παιδιά μας στις ανώτατες σχολές (πανελλήνιες).
Η αριστεία στο βαθμολογικό σύστημα, σε συνδυασμό με την εξαιρετική συμπεριφορά ενός μαθητή/τριας (διαγωγή κοσμιοτάτη) οδηγεί τον μαθητή αυτόν σε κάποιες διακρίσεις: έπαινοι και αριστεία υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον υπουργό παιδείας, υποτροφίες, λήψη σημαίας για την εκπροσώπηση του σχολείου, ή παραστάτης δίπλα στη σημαία, ή ομαδάρχης ή επιτυχία σε ανώτατη σχολή υψηλών μορίων και γενικότερα καταξίωση του μαθητή μέσα τους συμμαθητές του και τους δασκάλους του. Αυτή η καταξίωση οδηγεί τον ίδιο σε ένα δημιουργικό οίστρο, όπου θέλει να γίνεται διαρκώς καλύτερος, ενώ παράλληλα αποτελεί και παράδειγμα για τους συνομιλήκους του: να του μοιάσουν, αν μπορούν και να τον ξεπεράσουν. Κι αν δεν μπορούν, μήπως να στραφούν σε κάτι άλλο, όπου θα έχουν επιτυχία; Κάποια τέχνη, ή επάγγελμα; (ΕΠΑΛ, ΤΕΙ...)
Γνωρίζω πως υπάρχει αντίλογος σε όλα αυτά: γιατί θα πρέπει σε όλη την δευτεροβάθμια εκπαίδευση να είναι ο μαθητής καλός σε όλα τα μαθήματα και όχι κυρίως σε αυτά που τον ενδιαφέρουν και αυτά που θα ακολουθήσει; Φτάνει κανείς στην τρίτη Λυκείου, με κατεύθυνση τις ανθρωπιστικές σπουδές και πρέπει να διαβάσει στα υποχρεωτικά μαθήματα... μαθηματικά!
Προσοχή! Δεν λέω ότι έχουμε το τέλειο σύστημα. Ασφαλώς και δεν είναι. Όμως είμαστε εδώ για να το κάνουμε καλύτερο, όχι χειρότερο! Και με όλες αυτές τις εξελίξεις για την ουσιαστική κατάργηση της αριστείας μοιάζει με την επισημοποίηση της αναξιοκρατίας στην Ελλάδα, δε νομίζετε; Θα μαθαίνουμε στα παιδιά μας από μικρά πως δε χρειάζεται κόπος για να πετύχεις... Τα πάντα είναι τζόγος...
Χάνεται έτσι το κίνητρο στα παιδάκια. Τι θα πω εγώ στην κόρη μου; Να είσαι καλή μαθήτρια για να πάρει τη σημαία όποιος τύχει, ο τελευταίος μαθητής στην τάξη, εκείνος που αμφισβητεί τον Θεό, την πατρίδα, την οικογένεια; Ή εκείνος που έχει πάρει αρκετές παρατηρήσεις για την άθλια συμπεριφορά του και την έλλειψη σεβασμού στους γύρω του; Μα, θα μου πείτε, η κόρη σας θα πρέπει να είναι καλή μαθήτρια για τον εαυτό της και για το μέλλον της, όχι για να διακριθεί ανάμεσα στους συμμαθητές της.
Ασφαλώς. Μα, τότε, τι στο καλό χρειάζεται η κάθε είδους επιβράβευση; Σε κάθε επίπεδο. Γιατί να λέμε Μπράβο στο παιδάκι που μόλις περπάτησε; Να του λέμε: Περπάτα, για τον εαυτό σου είναι, εσύ θα περπατάς, δικά σου είναι τα πόδια...
Ως παιδαγωγός γνωρίζω ότι η επιβράβευση ως κίνητρο είναι τόσο σημαντικό για ένα παιδί, όσο ακριβώς κακό είναι και το ανάποδο: να του λες δηλαδή ότι δεν θα τα καταφέρει. Οφείλει ο μεγαλύτερος να τον στηρίζει στην προσπάθεια και να τον επιβραβεύει στην αριστεία. Δεν γίνεται αλλιώς.
Λυπάμαι για την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στην χώρα μας... Λυπάμαι γιατί δεν θα γίνεται έπαρση της σημαίας στα σχολεία, γιατί δεν μας χρειάζονται πια οι Τρεις Ιεράρχες για φώτιση και ευλογία, γιατί τα θρησκευτικά έχουν περιθωριοποιηθεί, γιατί ο εκκλησιασμός έχει μετριαστεί, γιατί δεν έχουμε πια ταυτότητα ως "ελληνική παιδεία" και ως έθνος...
Ας ελπίσουμε να μην ζήσουμε χειρότερα...
Και για να γίνει αυτό, καλό είναι τα πράγματα να ξεκινούν από την εκπαίδευση. Από την σωστή επαγγελματική κατεύθυνση και τον προσανατολισμό που θα πάρει ο μαθητής μόλις ολοκληρώσει την στοιχειώδη γενική παιδεία.
Η βαθμολόγηση στην παιδεία είναι ένα σύστημα. Μπορεί να μην είναι το τέλειο σύστημα, αλλά αυτό μόνον έχουμε αυτήν την στιγμή. Και το εμπιστευόμαστε ακόμα και για να εισάγουμε τα παιδιά μας στις ανώτατες σχολές (πανελλήνιες).
Η αριστεία στο βαθμολογικό σύστημα, σε συνδυασμό με την εξαιρετική συμπεριφορά ενός μαθητή/τριας (διαγωγή κοσμιοτάτη) οδηγεί τον μαθητή αυτόν σε κάποιες διακρίσεις: έπαινοι και αριστεία υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον υπουργό παιδείας, υποτροφίες, λήψη σημαίας για την εκπροσώπηση του σχολείου, ή παραστάτης δίπλα στη σημαία, ή ομαδάρχης ή επιτυχία σε ανώτατη σχολή υψηλών μορίων και γενικότερα καταξίωση του μαθητή μέσα τους συμμαθητές του και τους δασκάλους του. Αυτή η καταξίωση οδηγεί τον ίδιο σε ένα δημιουργικό οίστρο, όπου θέλει να γίνεται διαρκώς καλύτερος, ενώ παράλληλα αποτελεί και παράδειγμα για τους συνομιλήκους του: να του μοιάσουν, αν μπορούν και να τον ξεπεράσουν. Κι αν δεν μπορούν, μήπως να στραφούν σε κάτι άλλο, όπου θα έχουν επιτυχία; Κάποια τέχνη, ή επάγγελμα; (ΕΠΑΛ, ΤΕΙ...)
Γνωρίζω πως υπάρχει αντίλογος σε όλα αυτά: γιατί θα πρέπει σε όλη την δευτεροβάθμια εκπαίδευση να είναι ο μαθητής καλός σε όλα τα μαθήματα και όχι κυρίως σε αυτά που τον ενδιαφέρουν και αυτά που θα ακολουθήσει; Φτάνει κανείς στην τρίτη Λυκείου, με κατεύθυνση τις ανθρωπιστικές σπουδές και πρέπει να διαβάσει στα υποχρεωτικά μαθήματα... μαθηματικά!
Προσοχή! Δεν λέω ότι έχουμε το τέλειο σύστημα. Ασφαλώς και δεν είναι. Όμως είμαστε εδώ για να το κάνουμε καλύτερο, όχι χειρότερο! Και με όλες αυτές τις εξελίξεις για την ουσιαστική κατάργηση της αριστείας μοιάζει με την επισημοποίηση της αναξιοκρατίας στην Ελλάδα, δε νομίζετε; Θα μαθαίνουμε στα παιδιά μας από μικρά πως δε χρειάζεται κόπος για να πετύχεις... Τα πάντα είναι τζόγος...
Χάνεται έτσι το κίνητρο στα παιδάκια. Τι θα πω εγώ στην κόρη μου; Να είσαι καλή μαθήτρια για να πάρει τη σημαία όποιος τύχει, ο τελευταίος μαθητής στην τάξη, εκείνος που αμφισβητεί τον Θεό, την πατρίδα, την οικογένεια; Ή εκείνος που έχει πάρει αρκετές παρατηρήσεις για την άθλια συμπεριφορά του και την έλλειψη σεβασμού στους γύρω του; Μα, θα μου πείτε, η κόρη σας θα πρέπει να είναι καλή μαθήτρια για τον εαυτό της και για το μέλλον της, όχι για να διακριθεί ανάμεσα στους συμμαθητές της.
Ασφαλώς. Μα, τότε, τι στο καλό χρειάζεται η κάθε είδους επιβράβευση; Σε κάθε επίπεδο. Γιατί να λέμε Μπράβο στο παιδάκι που μόλις περπάτησε; Να του λέμε: Περπάτα, για τον εαυτό σου είναι, εσύ θα περπατάς, δικά σου είναι τα πόδια...
Ως παιδαγωγός γνωρίζω ότι η επιβράβευση ως κίνητρο είναι τόσο σημαντικό για ένα παιδί, όσο ακριβώς κακό είναι και το ανάποδο: να του λες δηλαδή ότι δεν θα τα καταφέρει. Οφείλει ο μεγαλύτερος να τον στηρίζει στην προσπάθεια και να τον επιβραβεύει στην αριστεία. Δεν γίνεται αλλιώς.
Λυπάμαι για την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στην χώρα μας... Λυπάμαι γιατί δεν θα γίνεται έπαρση της σημαίας στα σχολεία, γιατί δεν μας χρειάζονται πια οι Τρεις Ιεράρχες για φώτιση και ευλογία, γιατί τα θρησκευτικά έχουν περιθωριοποιηθεί, γιατί ο εκκλησιασμός έχει μετριαστεί, γιατί δεν έχουμε πια ταυτότητα ως "ελληνική παιδεία" και ως έθνος...
Ας ελπίσουμε να μην ζήσουμε χειρότερα...
Παρασκευή 28 Ιουλίου 2017
Τρίτη 4 Ιουλίου 2017
Τρίτη 27 Ιουνίου 2017
Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017
Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017
Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017
Εμπρός λοιπόν για την Δύση και πάλι!...
Οι άγιοί μας στη Δύση, η Κωνσταντινούπολη στα χέρια κείνων που την λένε Ινσταμπούλ, ο βασιλιάς μας μαρμαρωμένος... Ως και αγάλματα των αρχαίων προγόνων μας και της Ακρόπολης ακόμα είναι παρμένα μακριά...
Πόσο λυπημένοι ήταν όλοι στην αποψινή αποχαιρετιστήρια ακολουθία της αγίας Ελένης... Στέλνουμε πίσω στη Δύση την πρώτη χριστιανή αυτοκράτειρα! Την πρώτη αυτοκράτειρα της Ανατολής... Δεν είμαι εθνικίστρια, ούτε φανατισμένη, είμαι μόνο λυπημένη με την κατάντια μας...
Αντίο, αγία Ελένη! Πρέσβευε για εμάς στον Σωτήρα Χριστό, εκεί που θα πας... Μην μας ξεχνάς!
Σημείωση: Ευχαριστώ από βάθους καρδίας τον δ/ντή της Απ. Διακονίας, π. Αγαθάγγελο, τον άνθρωπο που οργάνωσε την μεταφορά της αγίας, για την κυκλοφορία του παιδικού βιβλίου μου "Μεγ. Κων/νος και Αγ. Ελένη" που κυκλοφόρησε για να συνοδέψει το προσκύνημα της αγίας.
Σάββατο 10 Ιουνίου 2017
Η Ελλάδα στις καρδιές μας!
Μου το έστειλε Έλληνας που ζει, εργάζεται και έχει οικογένεια στην Αμερική. Η Ελλάδα βρίσκεται στις καρδιές μας, όπου κι αν βρισκόμαστε εμείς, οι Έλληνες... Παρά την βαθύτατη ηθική παρακμή και την οικονομική κρίση που μαστίζει την πατρίδα μας, υπάρχουν ελληνόπουλα που μεγαλώνουν με ελληνορθόδοξα νάματα και παραδόσεις, μέσα και έξω από τον Ελλαδικό χώρο. Ίσως τελικά, να μην έχουν χαθεί όλα!...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)























