Χριστός Ανέστη!

 Πλάκες, που στέκατε βαριές                                                        
στα μνήματα και στις καρδιές,
 σας έσπασε ο Χριστός μου!

Γ. Βερίτης

Καλή ανάσταση!

                            Καλή Ανάσταση στις καρδιές μας και στην πολύπαθη πατρίδα μας...

Από τον Λόγο του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα...

 

Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των.....

Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.....

Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε....

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε....

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα. Άλλά δεν εβάσταξε!...

Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ισως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του.... Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα...

Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι όποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους.
Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια....

Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε· και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.
Τελειώνω το λόγο μου. Ζήτω ο Βασιλεύς μας Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!

 

Νέο βιβλίο από τις εκδόσεις Κάστρο

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΚΑΣΤΡΟ ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ! "Η ΤΟΝΙΑ Η ΧΕΛΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΤΗΣ" ΒΟΗΘΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΝ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ, ΩΣΤΕ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΤΟΥ BULLING, ΕΙΤΕ ΩΣ ΘΥΤΕΣ, ΕΙΤΕ ΩΣ ΘΥΜΑΤΑ...
Κατάλληλο για νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς... Με διαλόγους και ομοιοκαταληξία, έτοιμο και για δραματοποίηση!
Λιανική τιμή: 4,50€ ΜΟΝΟ!
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΑΡΙΑ ΜΟΥΖΑΚΗ,     ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΡΑΒΙΑΣ

Τα χέρια του Χριστού...

Τα χέρια αυτά που βλέπεις σταυρωμένα

και καρφωμένα πάνω στο σταυρό

είναι τα χέρια που έπλασαν εσένα

και σου ‘δωσαν τη σκέψη, το μυαλό.

Τα χέρια αυτά τα καταματωμένα,

που τα τρυπήσαν τα σκληρά καρφιά,

αυτά τα χέρια που βλέπεις πληγωμένα

κάποια φορά χαϊδέψαν τα παιδιά.

Και κάποτε τα ίδια αυτά τα χέρια,

για σένα, τον πολύ παλιό καιρό

εφτιάξανε τον ήλιο και τ’ αστέρια

τη θάλασσα, τη γη, τον ουρανό.

Και τώρα οι τρύπες, οι πληγές, το αίμα,  

αυτά τα χέρια δεν ήταν για καρφιά

όμως τα δέχτηκ’ ο Χριστός για σένα

πώς να μην του χαρίσεις την καρδιά;
(Δεν θυμάμαι ποιος είναι ο ποιητής αυτού του υπέροχου ποιήματος. Όμως κάθε φορά που το διαβάζω, συγκλονίζομαι. Εσείς;)

Βιβλία για τον Μάρτιο!

 Βιβλία δικά μου που μπορούν να γίνουν όμορφα αναγνώσματα για τα παιδιά μας τις ημέρες του Μαρτίου, που είναι αφιερωμένες στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, στην επανάσταση του 1821 και στους χαιρετισμούς της Παναγίας μας!

10 Μικροί Θησαυροί Ορθοδοξίας!

Το νέο μου βιβλίο μόλις ήρθε από το τυπογραφείο!


 


  

Με εισαγωγή του αρχιμ. π. Ιωαννίκιου Γιαννόπουλου, δ/ντή γραφείου Νεότητος Ι.Μ. Ιλίου, πλούσια εικονογράφηση από τον Σταμάτη Μπονάτσο και επιμέλεια από τον γνωστό θεολόγο κ. Ευάγγελο Λέκκο.

Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από ένα ευχάριστο και εύκολο τρόπο:
1. Πώς και γιατί κάνουν τον σταυρό τους
2. Τι είναι το καντηλάκι
3. Τι είναι η νηστεία
4. Τι είναι το κομποσχοίνι
5. Τι είναι το θυμίαμα
6. Τι είναι και πώς γίνεται η προσευχή
7. Τι συμβολίζει το κερί που ανάβουμε στην εκκλησία
8. Για τον συχνό εκκλησιασμό
9. Για το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως
10. Για το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας


Περιέχει παράρτημα με προσευχές και πολλές δραστηριότητες! Σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή!

Σε μια εποχή που τα θρησκευτικά ως σχολικό μάθημα αλλά και ως βίωμα υποβαθμίζονται, το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα κατάλληλο βοήθημα για όσους θέλουν να μεταδώσουν στα παιδιά τους τα βασικά καθημερινά στοιχεία της πίστης μας.

Δείτε μερικές σελίδες από τις 56 του βιβλίου:

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ένα όμορφο κείμενο για... την άλλη ζωή!

Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά. Το ένα ρωτά το άλλο: «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;» κι εκείνο απάντησε,
«Γιατί ρωτάς; Φυσικά. Κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε, για αυτό τι θα ακολουθήσει αργότερα.»
«Ανοησίες», είπε το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή»;
Το δεύτερο είπε, «Δεν ξέρω, αλλά θα υπάρχει περισσότερο φως από ό, τι εδώ. Ίσως να περπατάμε με τα πόδια μας και να τρώμε με το σ...τόμα. Ίσως να έχουμε περισσότερες αισθήσεις που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα».
Το πρώτο απάντησε: «Αυτό είναι παράλογο! Το περπάτημα είναι αδύνατο. Και να τρώμε με το στόμα; Γελοίο! Ο ομφάλιος λώρος μας δίνει την τροφή και όλα όσα χρειαζόμαστε. Αλλά ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός. Οπότε, η ζωή μετά τον τοκετό, λογικά, αποκλείεται».
Το δεύτερο όμως επέμενε, «Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχει κάτι και ίσως είναι διαφορετικό από ό,τι είναι εδώ. Ίσως να μη μας χρειάζεται αυτό το φυσικό 'καλώδιο' πια».
Και το πρώτο απάντησε, «Ανοησίες. Και επιπλέον, αν υπάρχει ζωή, τότε γιατί ποτέ κανείς δεν έχει γυρίσει πίσω από εκεί; Ο τοκετός είναι το τέλος της ζωής, και μετά από τον τοκετό & δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο σκοτάδι, σιωπή και λήθη. Δεν οδηγεί πουθενά».
«Λοιπόν, δεν ξέρω», λέει το δεύτερο, «αλλά σίγουρα θα συναντήσουμε τη μητέρα και αυτή θα μας φροντίσει».
Τότε το πρώτο μωρό απάντησε, «Μητέρα; Πιστεύεις στη μητέρα; Αυτό είναι γελοίο. Αν η μητέρα υπάρχει, τότε πού είναι τώρα»;
Το δεύτερο είπε: «Είναι παντού γύρω μας. Είμαστε περικυκλωμένοι από αυτήν. Είμαστε μέρος της. Είναι μέσα της που ζούμε. Χωρίς αυτήν, αυτός ο κόσμος δεν θα μπορούσε καν να υπάρχει».
Τότε είπε το πρώτο, «Λοιπόν, εγώ δεν την βλέπω, έτσι είναι λογικό ότι δεν υπάρχει».
Και τότε το δεύτερο μωρό απάντησε, «Μερικές φορές, όταν κάνεις ησυχία και επικεντρωθείς και ακούσεις πραγματικά, μπορείς να αντιληφθείς την παρουσία της, και μπορείς να ακούσεις την αγαπημένη της φωνή, να σε καλεί από πάνω».
~ Του Ούγγρου συγγραφέα Útmutató a Léleknek.

Ύμνος στους Τρεις Ιεράρχες.

Εγώ θυμάμαι αυτό το τραγουδάκι. Εσείς; Το τραγουδούσαμε στο Δημοτικό. (εκτός από τις δύο τελευταίες στροφές. Αυτές τις βρήκα στο διαδίκτυο.)

Των Τριών Ιεραρχών τη γιορτή
ας γιορτάσουμ’, αδέλφια, και πάλι,
στη Θρησκεία μας είναι κι αυτή
των Γραμμάτων ημέρα μεγάλη.

Των Τριών Ιεραρχών τη γιορτή,
ας γιορτάσουμ’, αδέλφια, και πάλι,
είν’ ημέρα ουράνια αυτή,
είν’ η μέρα για μας η μεγάλη.

Οι Τρεις Άγιοι δω κάπου γυρνούν,
τα παιδιά με στοργή συντροφεύουν,
σ’ όλα φως να χαρίσουν ποθούν,
σ’ όλα φως να χαρίσουν γυρεύουν.

Και τα μάτια ας στραφούνε ψηλά
στους δασκάλους της θείας σοφίας
κι ας ψαλεί από χείλη πολλά
παναρμόνιος ήχος λατρείας.

Κι ας ζητήσουμε τώρα κι εμείς
απ’ τα δώματα πάνω τα θεία
να σκορπίσουν στη γη και οι Τρεις
μιαν ακτίδ’ απ’ την άγια σοφία.

Της σοφίας αυτής τ’ άγιο φως
θα ν’ ακοίμητο μες στην ψυχή μας,
θα ‘ναι πάντα για μας θησαυρός
και καλός οδηγός στη ζωή μας.

 

Τα πιο ωραία καλλυντικά... (Από το διαδίκτυο)

Ρώτησαν μια ορθόδοξη χριστιανή τι την έκανε τόσο όμορφη,ενώ δεν χρησιμοποιούσε καλλυντικά.Η απάντηση ήταν η εξής:

-Για τα χείλη μου χρησιμοποιώ την αλήθεια.
-Για τη φωνή μου την προσευχή.
-Για τα μάτια μου την συμπάθεια.
-Για τα χέρια μου την αγαθοεργία.
-Για το πρόσωπο μου την ευθύτητα.
-Για την καρδιά μου την αγάπη.

   

Για τη Νέα Χρονιά...

Ας ελπίσουμε το 2017 να είναι καλύτερο από το 2016!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! 

Καλήν Εσπέραν, άρχοντες...

Κ. Κουτούμπα, Χριστούγεννα στη Σκιάθο, Βόλος 1981.

Καλήν εσπέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού τη Θεία γέννηση,
να πω στ' αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον,
εν Βηθλεέμ τη πόλη,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρεται η φύσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
εν φάτνη των αλόγων,
ο βασιλεύς των ουρανών,
και ποιητής των όλων.
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι,
το Δόξα εν υψίστοις,
και τούτο άξιον εστί,
η των ποιμένων πίστις.

Εκ της Περσίας έρχονται
τρεις μάγοι με τα δώρα
άστρο λαμπρό τους οδηγεί
χωρίς να λείψει ώρα.

Σ' αυτό το σπίτι που 'ρθαμε,
πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού
χρόνια πολλά να ζήσει.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Καλά Χριστούγεννα.
Σε μια Ελλάδα που παρακμάζει, που δέχεται να περικόψει τις συντάξεις των ηλικιωμένων πολιτών της, σε μια Ελλάδα που δέχεται να "δώσει" τα νησιά της στα οποία  ζουν οι Έλληνες που απαρτίζουν την Ελλάδα και πληρώνουν απανωτούς φόρους επειδή γεννήθηκαν σε αυτόν τον τόπο...
Σε μια Ελλάδα που αποκαλεί τη σημαία της ένα πανί...
Σε μια Ελλάδα που αποφυλακίζει δολοφόνους, που δέχεται Ασιάτες και Αφρικανούς ως πρόσφυγες και ως μετανάστες που δεν έχει τι άλλο να τους κάνει και τους κρατά στους κόλπους της ως κόρην οφθαλμού, ενώ τα δικά της τα παιδιά ή τα στέλνει σε ξένα χέρια ή τα κρατά στην αγκαλιά της για να τα βασανίζει...
Σε μια Ελλάδα που δεν αφήνει να μιλήσουμε για θρησκευτικά ή ιστορία, μαθήματα στα σχολεία μας που άλλοτε διδάσκονταν με αγάπη... Σε μια Ελλάδα που αν πεις τους γύφτους γύφτους και όχι Ρομά, κινδυνεύεις με τη ρετσινιά του "ρατσιστή"...
Σε μια Ελλάδα που από το πρωί μέχρι το βράδυ η αστυνομία καταγράφει κλοπές σε καταστήματα, σπίτια, εξοχικά,... συχνότατα ζημιές στα Εξάρχεια, στην Αθήνα, στα Πανεπιστήμια... καμιά φορά ληστείες ένοπλες...
Σε μια Ελλάδα που δεν πιστεύει πια σε καμία ιδέα, ούτε Μεγάλη, ούτε μικρή...
Σε μια Ελλάδα που σκότωσε το Θεό της και τώρα εγκαταλείπει και την ιστορία της...
Σε μια Ελλάδα χωρίς κοινή λογική...
Εύχομαι όχι Καλές Γιορτές, αλλά Καλά Χριστούγεννα, μήπως και το φως από τη φάτνη του Νεογέννητου Χριστού φωτίσει κάποιες καρδιές που δεν έχουν ακόμα ολότελα πεθάνει... Και εύχομαι επίσης, ο νεογέννητος Χριστός να φωτίσει τους νέους που δεν έχουν πυξίδα να βρουν το δρόμο της Αρετής και όχι της κακίας που απλώνεται τόσο εύκολα και τόσο ελκυστικά μπροστά στα μάτια τους...

 

Του εσπερινού...

Σύννεφα σκούρα, πυκνά, στην αέναη κίνησή σας,
κύματα άγρια, ψηλά, στην ατέλειωτη αναζήτησή σας,
πού πηγαίνετε, πού;
Το χρώμα το κόκκινο και το μαβί,
κει που τελειώνει η θάλασσα, τ' άπειρο χαιρετώντας, πού κρύβετε;
Σε ποιο χαμένο όνειρο, σε ποιο κρυμμένο παραμύθι
θα σβήσετε τις πολύχρωμες κλωστές,
μαζί σας παίρνοντας τα τεντωμένα μάτια μας,
τα πόθο και παράπονο γεμάτα!
Πριν προλάβουμε τον καημό μας ν' αρθρώσουμε,
το σκοτάδι παύει την κάθε μας κίνηση.
Έπειτα το φεγγάρι, ξανά ο ήλιος.
Μα τ' όνειρο χάνεται πάντα εκεί, την ίδια ώρα,
το ελαφρό αεράκι ακολουθώντας
στην άγνωστη κατεύθυνση του Παραδείσου...

{Από τη συλλογή μου ΣΤΟ ΦΩΣ, Αθήνα, 1997}

Καλά Χριστούγεννα!

 
 

 Εύχομαι καλή δύναμη στη νηστεία των Χριστουγέννων που μπαίνει σήμερα. Με μια ευχή ακόμα: Να γιορτάσουμε φέτος αληθινά Χριστούγεννα, και να μην μείνουμε μόνο στα δώρα, στις βιτρίνες και... στα πανηγύρια. Να γιορτάσουμε Χριστούγεννα μαζί με τον Χριστό, στην εκκλησία μας, στην καρδιά μας, στην ψυχή μας. Ας μην τον στείλουμε και φέτος να γεννηθεί μέσα σε μια φτωχή φάτνη. Ας του στρώσουμε μεταξωτά, τη μετάνοιά μας, την αγάπη μας σε Εκείνον και στους συνανθρώπους μας, την πίστη μας και την ταπείνωσή μας στο άγιο θέλημά του. Κι ας θυμόμαστε: Ο Θεός δεν χρειάζεται από εμάς τίποτε. Εμείς Τον χρειαζόμαστε στη ζωή μας.

ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ...

ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΕΨΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ...

Θα χαρώ να σας δω όλους εκεί. Πιστεύω ότι θα είναι μια δημιουργική και εποικοδομητική βραδιά για όλους μας. Σημειώστε παρακαλώ ότι θα υπάρχει φύλαξη παιδιών σε πλαϊνή αίθουσα.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ...

Από τις προφητείς του αγίου Κοσμά...στη σύγχρονη πραγματικότητα...

"Το κακό θα σας έρθει από τούς διαβασμένους".
"Θα βγουν πράγματα από τα σχολεία που ο νους σας δεν φαντάζεται". άγ. Κοσμάς Αιτωλός

 

Αυτά και πολλά άλλα διάβαζα σήμερα στις προφητείες του αγίου Κοσμά...
Βέβαια, δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε εκπληρώνονται οι προφητείες αυτές.

Δεν σας κρύβω όμως ότι ανησυχώ.
Ανησυχώ, γιατί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, με το πρόσχημα του προοδευτισμού και της ανεκτικότητας, τα σχολειά μας γίνονται αργά αλλά σταθερά κτίρια προορισμένα για τα "άθεα γράμματα". Μιλάμε (άσχετα αν το υλοποιούμε τελικά) για κατάργηση θρησκευτικών από τα σχολεία, ή μετάλλαξή τους σε κάτι θρησκειολογικό, κατάργηση της πρωινής προσευχής (της ήδη κακοποιημένης με τον τρόπο που γίνεται τόσα χρόνια), κατάργηση του χριστιανικού μας κόσμου, όπως τον γνωρίζαμε...
Ανησυχώ επειδή ήδη οι μαθητές των σχολείων σε μεγάλο βαθμό δεν γνωρίζουν τι θα πει Πιστεύω, είμαι Ορθόδοξος, τι θα πει νηστεία, τι θα πει Ανάληψη, προσευχή συνειδητή, εγκράτεια, υπομονή, ...
Ανησυχώ γιατί οι άθεοι, αμόρφωτοι ή μορφωμένοι, είναι όντα με ανεπτυγμένα τα κατώτερα ένστικτά τους και βαθμιαία εξελίσσονται σε ζώα αιμοβόρα και κυρίως σαρκοφάγα...
Ανησυχώ γιατί η συνείδησή μας εξαντλείται στο "να'μαστε καλά..."
Ανησυχώ για τους πάρα πολλούς αλλόφυλους που έχουν μετοικήσει στην πατρίδα μας...
Μα πιο πολύ ανησυχώ για την ίδια την πατρίδα μας, που αντί να σταθεί όρθια και να αντισταθεί με σθένος στις προκλήσεις των καιρών, να προβάλλει τις αξίες και τα ιδανικά της και να πορευθεί σύμφωνα με αυτά, τα ακουμπάει προσεκτικά στα πόδια της παγκοσμιοποίησης, του δήθεν εκσυγχρονισμού, του ύπουλου εκμοντερνισμού, του άθεου ανθρωπισμού, της χωρίς Θεό γνώσης...
Δεν μου αρέσει να είμαι μάντης κακών. Αλλά, όπως λένε μερικοί, ο απαισιόδοξος είναι ένας καλά ενημερωμένος αισιόδοξος...
Αντισταθείτε, σας παρακαλώ, όσο μπορείτε, ο καθένας από το μετερίζι του, στην οργανωμένη αποχριστιανοποίηση των πάντων, προσευχηθείτε για το μέλλον των παιδιών μας και αυτής της χώρας,ί που κάποτε γεννούσε ήρωες, μάρτυρες, αγίους...

Σεπτέμβριος!

                          Καλό Φθινόπωρο σε όλους, Καλή εκκλησιαστική και σχολική χρονιά!

ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 9 ΕΤΩΝ, Η ΑΝΤΩΝΙΑ ΓΙΑΝΝΟΥ,  ΚΑΙ ΑΠΕΣΠΑΣΕ ΤΟ Β΄ΒΡΑΒΕΙΟ  ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ" 2016  ΜΕ ΤΙΤΛΟ "ΦΙΛΟΤΙΜΟ". ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΑΝΩΤΕΡΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ...

Το φιλότιμο με τα δικά μου μάτια…

Με λένε Αντωνία και πηγαίνω στην Γ΄ Δημοτικού.

Μία μέρα λοιπόν, όταν πήγαινα στο σπίτι με τη μαμά μου, γυρίζοντας από το σχολείο, ξαφνικά θέλησα να σταματήσω να δω μια μητέρα. Ήξερα ότι η γυναίκα αυτή είναι χήρα. Ο άντρας της είχε πεθάνει πριν λίγο καιρό και την είχε αφήσει μόνη να μεγαλώνει τα παιδιά τους.

Εκείνη την ώρα, η μητέρα αυτή έμοιαζε περισσότερο με γαϊδούρι φορτωμένο, παρά με άνθρωπο! Γεμάτη σακούλες από το σούπερ-μάρκετ! Στον κήπο του σπιτιού της, τα πέντε παιδιά της έπαιζαν. Το ένα παιδί της ήθελε να της πει για το καινούριο του παιχνίδι. Το άλλο ήθελε να πει πώς πέρασε στο σχολείο. Το τρίτο ήθελε να της πει πως δεν νιώθει πολύ καλά και το τέταρτο ότι κάποιος συμμαθητής του τον πείραξε. Η μητέρα χαμογέλασε.

Το πέμπτο παιδί όμως δεν άνοιξε το στόμα του. Σκέφτηκε πως τα αδέρφια του δεν νοιάζονταν για τη μητέρα τους, νοιάζονταν για τον εαυτό τους. Δηλαδή, πιο απλά, ήθελαν να πάρουν και όχι να δώσουν. Εκείνο αμέσως έτρεξε να βοηθήσει τη μητέρα να μεταφέρει τις σακούλες στην κουζίνα και από κει στα ντουλάπια.

Αυτό θα πει φιλότιμο, φίλοι μου! Γιατί τέτοιες πράξεις αξίζουν για να βάλουν κάποιον στον Παράδεισο.

Καλό Καλοκαίρι, πάντα συντροφιά με ένα καλό βιβλίο!

Το Καλοκαίρι και οι διακοπές έχουν κιόλας φτάσει για πολλούς και για τους υπόλοιπους είναι καθ' οδόν! Όπου και αν πάτε, ας μην ξεχάσετε να βάλετε στις βαλίτσες σας ένα καλό βιβλίο για εσάς και τα παιδιά σας. Άλλωστε, το καλό βιβλίο: μας ταξιδεύει, μας συγκινεί, μας συντροφεύει, μας ηρεμεί, μας φωτίζει, μας οδηγεί και μας ενθουσιάζει. Είναι, όπως λέμε, ένας καλός φίλος. Καλό Καλοκαίρι, φίλοι μου! 

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ!




------------------------------------------------------------------------------------------------
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ!

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ 9ης ΙΟΥΝΙΟΥ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ!

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!...

Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι για τα παιδιά μας προ των πυλών! Επιλέγω μερικά από τα βιβλία μου που μπορούν να συντροφέψουν τα παιδιά μας ευχάριστα και εποικοδομητικά στις ατέλειωτες ώρες της θερινής ραστώνης.