Τι ζούμε, Θεέ μου!!!

Οι πολιτικοί ασχολούνται με την τσέπη τους, αλλάζουν κόμμα πιο συχνά από την γκαρνταρόμπα τους...

Οι νόμοι γίνονται πιο αυστηροί για τον νόμιμο πολίτη, την ίδια ώρα που δεν καταφέρνουν να πατάξουν ούτε την μεγάλη ούτε την μικρή παραβατικότητα - εγκληματικότητα...

Η κοινωνία έχει χάσει τον προσανατολισμό της, δεν ξέρει πού να πιστέψει και τι...

Ακόμα και η Εκκλησία σιωπά...

Η βία προβάλλεται διαρκώς και με τον πιο σκληρό τρόπο από τις ταινίες όλες τις ώρες του 24ώρου...

Ο κόσμος έχει θυμό, αγανάκτηση, νιώθει αδικημένος...

Το κλίμα γενικότερα είναι ιδιαίτερα τοξικό, μοιάζει χωρίς ελπίδα, χωρίς μέλλον...

Τα παιδιά μας έχουν φύγει για το εξωτερικό...

Το οικονομικό πρόβλημα εξακολουθεί να ταλαιπωρεί τους Έλληνες αλλά δεν είναι πια το μόνο...

Ως έθνος έχουμε την μικρότερη συνοχή που είχαμε ποτέ...

Και την μεγαλύτερη υπογεννητικότητα...

Πού θα βγάλει όλο αυτό; Κανείς δεν γνωρίζει...